کاهش عرضه آهن اسفنجی؛ هزینه تولید شمش فولادی بالا میرود
به گزارش خبری آهن123-کاهش 85 درصدی عرضه آهن اسفنجی در بورس کالا، یک زنگ خطر را برای زنجیره فولاد به صدا درآورده است. داده های معاملاتی نشان میدهد که طی روزهای گذشته، حجم عرضه این ماده اولیه مهم، سقوطی نزدیک به 85 درصد داشته و نسبت تقاضا به عرضه دو برابر شده است؛ اتفاقی که از تشدید کمبود در بازار آهن اسفنجی و افزایش فشار و هزینه بر تولیدکنندگان شمش فولادی خبر میدهد.
بازار آهن اسفنجی از تعادل خارج شد
بررسی معاملاتی که در بورس کالا صورت گرفته، نشان میدهد حجم عرضه آهن اسفنجی از چیزی حدود 100 هزار تن در 6 اردیبهشت، به چیزی حدود 15 هزار تن در 13 اردیبهشت رسیده است. این افت سنگین، عملاً روند عادی تأمین مواد اولیه در زنجیره فولاد را مختل میکند.
همزمان با این کاهش عرضه، حجم معاملات نیز از 85 هزار تن به 15 هزار تن رسیده است که نشان میدهد مشکل فقط عرضه نیست، بلکه دسترسی واقعی خریداران به کالا هم محدود شده است.
هرچند تقاضا هم افت کرده، اما شدت کاهش آن بهمراتب بسیار کمتر از عرضه بوده و همین باعث شده نسبت تقاضا به عرضه، از چیزی حدود 1.3 برابر به چیزی حدود بیش از 2.5 برابر افزایش پیدا کند.
در بازار آهن و فولاد، چنین نسبتی معمولاً نشانه ای روشن از ورود بازار به فاز کمبود است؛ فازی که اگر ادامه پیدا کند، خیلی زود اثر آن را در قیمت شمش و سپس تمامی مقاطع آهن و فولاد خواهیم دید.
کاهش عرضه آهن اسفنجی تا 85 درصد نشان از کمبود مواد اولیه در بازار میدهد.
جهش قیمت آهن اسفنجی برخلاف کاهش نرخ پایه
یکی از مهمترین نکاتی که در معاملات اخیر دیده میشد، رفتار غیرمنتظره قیمت هاست. در حالی که عرضهکنندگان نرخ پایه آهن اسفنجی را به 25 هزار تومان کاهش داده اند، انتظار میرفت از شدت التهاب بازار کم شود، اما نتیجه کاملاً متفاوت بود.
میانگین قیمت معاملات تا محدوده 29 هزار تومان هم بالا رفت؛ یعنی فاصله ای بیش از 15 درصد میان نرخ پایه و نرخ نهایی معاملهشده.
این شکاف قیمتی نشان میدهد خریداران برای اینکه اطمینان حاصل کنند مواد اولیه کارشان تأمین میشود، حتی حاضر به پرداخت مبالغ بالاتر هستند؛ موضوعی که 2 نشانه دارد: انتظار برای کمبود مواد اولیه و انتظارات تورمی برای افزایش قیمت ها.
این رشد در میانگین، از آن جهت قابل توجه است که این شاخص، برخلاف میانگین های ساده، حجم معاملات را هم در محاسبه لحاظ میکند و تصویری واقعی از قیمت در بازار میدهد.
وقتی میانگین موزون فاصله محسوسی با نرخ پایه پیدا میکند، پایان ماجرا مشخص است: عرضه کمتر از نیاز واقعی انجام میشود.
چرا آهن اسفنجی برای فولادسازان اینقدر مهم شده است؟
در سالهای گذشته، آهن اسفنجی به یکی از اصلیترین مواد اولیه در واحدهای فولادسازی کشور تبدیل شد. بسیاری از کوره های القایی که بیشتر وابسته به قراضه آهن بودند، به دلیل کاهش دسترسی به ضایعات آهن و البته رشد قیمت آن، دچار مشکل شدند و به سمت مصرف آهن اسفنجی روی آوردند.
در گذشته، ترکیب مواد اولیه در برخی واحدها به این شکل بود که 70 درصد قراضه آهن استفاده میکردند و 30 درصد آهن اسفنجی؛ اما رفتهرفته بسیاری از کارخانه ها این نسبت را تغییر دادند و حتی در برخی واحدها، سهم آهن اسفنجی به بیش از 70 درصد رسید.
به همین دلیل، هر تغییر در قیمت یا عرضه آهن اسفنجی، مستقیم روی هزینه شمش فولادی اثر میگذارد. انگار بازار مواد اولیه تصمیم گرفته بیمقدمه وارد اتاق حسابداری فولادسازان شود.
فشار افزایش قیمت به بازار شمش فولادی رسید
افزایش قیمت آهن اسفنجی حالا در حال انتقال به بازار شمش فولادی است؛ مخصوصاً برای واحدهای القایی بخش خصوصی که وابستگی بیشتری به این ماده دارند.
این در حالی است که بازار نهایی هنوز از رکود فاصله نگرفته و تقاضای مصرفی در بخش مقاطع همچنان ضعیف است.
در چنین شرایطی، رشد قیمت مواد اولیه لزوماً بهسادگی به قیمت نهایی منتقل نمیشود و این موضوع میتواند حاشیه سود تولیدکنندگان شمش را تحت فشار قرار دهد.
یعنی از یک سو با محدودیت های انرژی، هزینه های بالای حملونقل و لجستیک، کمبود نقدینگی، رکود در صنایع پاییندستی، دشواری در تأمین سرمایه در گردش و مهمتر از همه، مشکل در تأمین مواد اولیه روبهرو هستند و از طرفی، به خاطر رکود موجود و انتظارات تورمی، قیمت ها فریز شده اند و منتظر آن ضربآهنگ بزرگ خود هستند.
مجموع این عوامل باعث شده جهش قیمت آهن اسفنجی، فشار مضاعفی به واحدهای کوچک و متوسط وارد کند؛ واحدهایی که با تداوم این روند، ممکن است بخشی از ظرفیت خود را کاهش دهند.
علت کاهش شدید عرضه آهن اسفنجی چیست؟
فعالان بازار آهن درباره افت سنگین عرضه آهن اسفنجی، دو سناریو را مطرح میکنند.
محدودیت های عملیاتی و مشکلات انرژی
در سناریوی اول، دلیل این افت را محدودیت های عملیاتی و مشکلات انرژی میدانند. این دسته معتقدند که کاهش عرضه ناشی از عواملی مثل تعمیرات واحدها، محدودیت های تولید، مشکلات مرتبط با برق و گاز، آسیب به زیرساخت های فولاد در جنگ 40 روزه و سابقه اختلالات انرژی در زنجیره فولاد است.
محدودسازی عرضه با هدف فروش در نرخهای بالاتر
در سناریوی دوم، گروهی دیگر باور دارند بخشی از عرضهکنندگان ترجیح داده اند در فضای پرالتهاب بازار، عرضه را محدودتر کنند و فروش را به زمان مناسبتری با نرخهای بالاتر موکول کنند؛ چه در بورس کالا و چه در بازار آهن.
به نحوی که هدف آن ها بالا بردن قیمت ها از طریق ماده اولیه بسیاری از مقاطع آهنی، یعنی آهن اسفنجی، است.
در نهایت، هر کدام از سناریوها که درست باشد، نتیجه همچنان یک چیز است: افزایش هزینه تولید در زنجیره فولاد و افزایش انتظارات تورمی در بازار.
سیگنال تازه افزایش قیمت میلگرد و تیرآهن
تحولات اخیر بازار آهن اسفنجی فقط گریبانگیر شمش نشد. اگر هزینه شمش افزایش پیدا کند، در گام بعدی قیمت میلگرد، تیرآهن، نبشی، ناودانی و سایر مقاطع نیز تحت تأثیر قرار میگیرد.
تجربه بازار به ما نشان داده که هر زمان مواد اولیه وارد فاز کمبود شده اند، اثر آن با فاصله ای کوتاه به بازار محصولات نهایی منتقل شده است. به همین دلیل، بسیاری از فعالان بازار، رشد اخیر قیمت آهن اسفنجی را صرفاً یک نوسان کوتاهمدت نمیدانند، بلکه آن را هشداری برای افزایش هزینه در کل زنجیره فولاد در نظر گرفته اند.
اگر در هفته های آینده حجم عرضه به سطوح قبلی بازنگردد، که احتمالاً این اتفاق نمیافتد، همچنان احتمال فروکش کردن التهاب بازار ضعیف خواهد بود. ا
ما در صورت ادامه روند فعلی، یعنی کاهش عرضه و افزایش قیمت، بازار آهن در تمامی مقاطع وارد فاز تازه ای از رشد هزینه و نوسانات قیمتی میشود.
جمع بندی
در روزهای اخیر، بازار آهن اسفنجی به یک متغیر تعیینکننده تبدیل شده است. کاهش عرضه آن تا 85 درصد و افزایش دو برابری رقابت بر سر خرید، قیمت این ماده اولیه را افزایش داده است؛ ماده اولیه ای که ابتدا تأثیر خود را بر شمش فولادی میگذارد و بعد در تمامی مقاطع فولادی، از جمله میلگرد، تیرآهن و ورق فولادی، خود را نشان میدهد.
اگر در هفته های آینده این کاهش عرضه ادامهدار شود، باید گفت که بازار آهن و فولاد با موج تازه ای از افزایش قیمت ها روبهرو خواهد شد.
برای رصد لحظه ای اخبار، به سایت آهن یک دو سه سر بزنید.
