تحلیل بازار آهن آلات؛ در شروع تابستان 1405

بازار آهن و فولاد ایران در بهار 1405 یکی از پرنوسان ترین مقاطع چند سال اخیر را پشت سر گذاشت. روندی که از فروردین با احتیاط آغاز شد، در اردیبهشت به اوج هیجان قیمتی رسید و در خرداد با عقب نشینی نرخ ها، تصویر متفاوتی از واقعیت بازار ترسیم کرد. در چنین فضایی، آنچه بیش...

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!

[کل: 8 میانگین: 5]

انتشار در ۰۱ تیر ۱۴۰۵ 115 بازدید 1 دیدگاه

بازار آهن و فولاد ایران در بهار 1405 یکی از پرنوسان ترین مقاطع چند سال اخیر را پشت سر گذاشت. روندی که از فروردین با احتیاط آغاز شد، در اردیبهشت به اوج هیجان قیمتی رسید و در خرداد با عقب نشینی نرخ ها، تصویر متفاوتی از واقعیت بازار ترسیم کرد.

در چنین فضایی، آنچه بیش از هر عامل دیگری مسیر معاملات را مشخص کرد، نه رشد مصرف واقعی و نه افزایش جدی تقاضای پروژه ای، بلکه تغییرات نرخ ارز و انتظارات ناشی از فضای اقتصادی بود. به همین دلیل، اگر بخواهیم تصویری دقیق از تحلیل بازار آهن آلات در آستانه تابستان 1405 ارائه کنیم، باید میان ظاهر صعودی قیمت ها و باطن رکودی معاملات تفاوت قائل شویم.

در نگاه نخست، بازار در بخشی از بهار با رشدهای چشمگیر همراه بود. بسیاری از فعالان بازار در هفته های میانی اردیبهشت شاهد اوج گیری نرخ مقاطع، ورق و پروفیل بودند. اما هرچه به پایان خرداد نزدیک شدیم، مشخص شد این جهش ها از پشتوانه مصرفی کافی برخوردار نبوده اند.

بخش مهمی از تقاضا در بازار آزاد و حتی در بورس کالا، تقاضای محتاط، منتظر و گاه غیرقطعی بود. خریداران ثبت سفارش می کردند اما تا مرحله نهایی خرید پیش نمی رفتند. همین مسئله باعث شد پس از فروکش کردن هیجان ارزی، بازار بخش زیادی از رشد خود را پس بدهد.

این وضعیت یک پیام روشن برای فعالان زنجیره فولاد داشت: بازار هنوز درگیر رکود مصرفی است و هر رشد قیمتی لزوما به معنای رونق نیست. اکنون در آستانه تابستان، بررسی دقیق رفتار محصولات مختلف می تواند چشم انداز واقع بینانه تری از ادامه مسیر بازار ارائه دهد.

تصویر بازار آهن آلات در سه ماه اول سال 1405

واگرایی میان قیمت و واقعیت بازار

بهار 1405 را می توان فصل فاصله گرفتن قیمت ها از واقعیت تقاضا نامید. در حالی که نرخ ارز در میانه فصل صعود کرد و انتظارات تورمی را بالا برد، بازار آهن نیز تقریبا در همه بخش ها واکنش افزایشی نشان داد.

اما این رشد در اغلب موارد با افزایش مصرف نهایی همراه نبود. پروژه های ساختمانی با همان شتابی که انتظار می رفت وارد بازار نشدند و بخش قابل توجهی از معاملات به انگیزه حفظ ارزش پول یا پیش بینی رشد بیشتر نرخ ها شکل گرفت.

همین موضوع سبب شد وقتی دلار از سقف خود فاصله گرفت، بازار آهن نیز نتواند در سطوح بالا ماندگار شود.

بنابراین، تحلیل بازار آهن آلات در بهار نشان می دهد موتور اصلی نوسانات، متغیرهای بیرونی بوده اند، نه تحرک جدی در تقاضای واقعی. این نکته برای پیش بینی تابستان اهمیت زیادی دارد، زیرا اگر عامل ارزی آرام بگیرد و تقاضای مصرفی همچنان ضعیف بماند، بازار با دشواری بیشتری برای بازگشت به مسیر صعودی روبه رو خواهد شد.

تحلیل بازار آهن آلات در آهن 123

میلگرد؛ جهش سریع، افت سریع تر

بازار میلگرد در بهار 1405 یکی از روشن ترین نمونه های این واگرایی بود. میلگرد 14 اصفهان در نیمه فروردین حدود 65 هزار تومان معامله می شد. با رشد نرخ ارز و افزایش انتظارات تورمی، همین محصول تا محدوده 74 هزار تومان بالا رفت. اما در پایان خرداد، نرخ آن به حدود 57 هزار و 300 تومان رسید. این افت فقط به معنای تخلیه رشد اردیبهشت نبود؛ بلکه نشان داد بازار حتی از نقطه شروع فصل نیز عقب تر رفته است.

در میلگرد 14 میانه نیز شرایط مشابهی ثبت شد. قیمت این محصول از حدود 56 هزار و 800 تومان به کانال 66 هزار تومان رسید، اما در پایان خرداد دوباره به حوالی 57 هزار تومان بازگشت.

میلگرد 14 ظفر بناب هم از محدوده 58 هزار تومان تا سقف 66 هزار و 800 تومان رشد کرد و سپس در کانال 61 هزار تومان ایستاد.

این ارقام نشان می دهد قیمت میلگرد در بهار بیشتر تابع نرخ ارز بود تا کشش واقعی بازار. تولیدکنندگان و فروشندگان در دوره جهش قیمت، با افزایش نرخ ها همراه شدند، اما سمت تقاضا نتوانست این سطوح را تثبیت کند. به همین دلیل، میلگرد که همیشه یکی از شاخص های اصلی سنجش نبض بازار ساختمان است، در پایان فصل علامتی از رکود پنهان را به روشنی نمایش داد.

از منظر رفتاری نیز بازار میلگرد بسیار محتاط بود. خریداران پروژه ای فقط در موارد ضروری خرید کردند و تقاضای انباری نسبت به دوره های مشابه گذشته محدودتر بود. این نشانه ها برای فصل تابستان اهمیت دارد، زیرا اگر پروژه های عمرانی و ساختمانی وارد فاز خرید گسترده نشوند، احتمال جهش پایدار در قیمت میلگرد پایین خواهد بود.

تیرآهن؛ افت کمتر، مقاومت بیشتر

بر خلاف میلگرد، تیرآهن در برابر افت قیمت مقاومت بیشتری از خود نشان داد. تیرآهن 14 ذوب آهن اصفهان در اواخر فروردین تا محدوده 15.6 میلیون تومان به ازای هر شاخه افزایش یافت و در پایان خرداد به حدود 13 میلیون تومان رسید. با وجود این کاهش، سطح قیمتی تیرآهن هنوز نسبت به میانگین های گذشته در موقعیت بالاتری قرار دارد.

تیرآهن 14 احرامیان نیز از حدود 10.5 میلیون تومان در ابتدای فصل به حدود 10.1 میلیون تومان در پایان خرداد رسید. افت این محصول نسبت به میلگرد محدودتر بود و همین مسئله نشان می دهد ساختار عرضه و مصرف تیرآهن با دیگر مقاطع تفاوت دارد. عرضه این کالا محدودتر است و در برخی مبادی، بازار با حساسیت بیشتری نسبت به موجودی انبارها واکنش نشان می دهد.

در نتیجه، بخش تیرآهن را می توان بازاری دانست که هرچند از رکود تقاضا مصون نمانده، اما شدت فشار کاهشی در آن کمتر بوده است. برای فعالان بازار، این پیام روشن است که اگر در تابستان نیز روند مصرف ثابت بماند، تیرآهن احتمالا نسبت به میلگرد افت و خیز کنترل شده تری خواهد داشت.

ورق سیاه؛ پیشتاز دامنه نوسان

اگر بخواهیم پرتحرک ترین بخش بازار فولاد در بهار 1405 را معرفی کنیم، بدون تردید ورق سیاه در صدر قرار می گیرد. ورق سیاه 2 میلی متری فولاد مبارکه سایز 1250 از حدود 107 هزار تومان در ابتدای فصل به بیش از 132 هزار تومان در پایان اردیبهشت رسید، اما در پایان خرداد تا محدوده 100 هزار تومان پایین آمد.

ورق سیاه 2 میلی متری فولاد مبارکه سایز 1000×2000 نیز از حدود 112 هزار تومان تا سقف 135 هزار تومان رشد کرد و سپس در کانال 105 هزار تومان تثبیت شد.

شدت این نوسان نشان می دهد بازار ورق بیش از سایر بخش ها به انتظارات تورمی و تغییرات ارزی واکنش نشان می دهد. بخشی از این حساسیت به نوع مصرف ورق در صنایع مختلف باز می گردد.

صنایع پایین دستی در مقاطعی برای پوشش ریسک خود خرید می کنند، اما اگر چشم انداز قیمت نزولی شود، سرعت عقب نشینی نیز بالا می رود.

با این حال، داده های معاملاتی نشان می دهد ورق نسبت به مقاطع ساختمانی از تقاضای واقعی تری برخوردار بوده است. این یعنی در تابستان هم اگر رکود ساختمانی ادامه پیدا کند، شاید بازار ورق همچنان از بخش صنعت حمایت نسبی دریافت کند. البته این حمایت تا زمانی معنا دارد که نوسان ارزی دوباره معادلات بازار را به هم نزند.

نقش تعیین کننده دلار در مسیر بازار

بدون تردید، مهم ترین عامل اثرگذار بر قیمت آهن در بهار 1405 نرخ ارز بود. دلار آزاد از محدوده 158 هزار تومان در ابتدای فروردین تا اوج 186 هزار تومانی در میانه اردیبهشت بالا رفت و سپس در روزهای پایانی خرداد تا حدود 155 هزار تومان عقب نشست. این نوسان بیش از 30 هزار تومانی تقریبا به همان نسبت در بازار فولاد بازتاب پیدا کرد.

همزمان با رشد دلار، اغلب محصولات فولادی وارد مدار افزایش نرخ شدند. با افت ارز نیز بازار به سرعت در مسیر اصلاحی قرار گرفت.

نکته مهم اینجاست که شدت این همبستگی در بهار 1405 بسیار بالا بود. یعنی متغیرهای بنیادی مانند عرضه، تولید و مصرف در بسیاری از مقاطع نقش دوم را داشتند و بازار بیشتر با سیگنال های ارزی حرکت می کرد.

این وابستگی برای بازار یک ریسک جدی محسوب می شود. تا زمانی که قیمت آهن بیش از حد به نوسان ارز وابسته بماند، پیش بینی پذیری بازار کاهش پیدا می کند و تصمیم گیری برای تولیدکننده، توزیع کننده و مصرف کننده دشوارتر می شود. در چنین وضعیتی، حتی اگر قیمت ها برای مدتی صعودی شوند، نبود تقاضای واقعی می تواند پایداری آن را با تردید روبه رو کند.

چشم انداز بازار آهن آلات پیش از تابستان 1405

اکنون که بازار وارد نخستین روزهای تابستان می شود، چند سناریو پیش روی فعالان قرار دارد. سناریوی نخست، ادامه ثبات نسبی ارز و حفظ فضای محتاطانه در تقاضاست.

در این حالت، بازار آهن احتمالا در مسیر نوسان محدود حرکت می کند و خریداران نیز خریدهای مرحله ای را ترجیح خواهند داد. سناریوی دوم، بازگشت نوسان ارزی است که می تواند دوباره موجی از رشد مقطعی در نرخ ها ایجاد کند؛ اما تجربه بهار نشان داد اگر این رشد پشتوانه مصرفی نداشته باشد، دوام آن کوتاه خواهد بود.

در مجموع، تحلیل بازار آهن آلات پیش از تابستان 1405 نشان می دهد بازار هنوز از رکود تقاضای واقعی فاصله نگرفته است. رشدهای ثبت شده در بهار، بیشتر از جنس واکنش به شوک های بیرونی بودند تا نشانه رونق پایدار. میلگرد، ورق، پروفیل و حتی تیرآهن هر کدام با شدت متفاوتی این واقعیت را بازتاب دادند.

بنابراین برای هفته های پیش رو، فعالان بازار بیش از هر چیز باید رفتار دلار، حجم معاملات واقعی و ورود یا عدم ورود پروژه های مصرفی را زیر نظر بگیرند.

برای خرید و استعلام قیمت روز و رصد اخبار سایت آهن123 را دنبال کنید.